Ragetlie-regel ook na opzegging door de werknemer, tijdelijk contract na vast contract moet worden opgezegd

Kern: Onder "rechtsgeldige opzegging" in art. 7:667 lid 4 BW, de uitzondering op de Ragetlie-regel, valt niet een opzegging door de werknemer, zodat een tijdelijk contract dat volgt op een door de werknemer opgezegd vast contract niet van rechtswege eindigt maar door de werkgever moet worden opgezegd.

De zaak

De werknemer was sinds 1983 in vaste dienst bij een accountants- en adviesorganisatie. In 2007 tekende hij een arbeidsovereenkomst bij een andere werkgever en nam hij afscheid. Zijn eindafrekening vermeldde dat hij per 15 oktober 2007 uit dienst was. Al snel kreeg hij spijt van de overstap. Op 13 november 2007, nog geen maand later, trad hij opnieuw in dienst bij zijn oude werkgever, nu op basis van een arbeidsovereenkomst voor een jaar. Die overeenkomst werd in 2008 met een jaar verlengd. In oktober 2009 liet de werkgever weten dat het contract na 13 november 2009 niet werd verlengd.

De werknemer vorderde doorbetaling van zijn salaris van € 4.205 bruto per maand. Zijn standpunt was dat het tijdelijke contract niet van rechtswege was geëindigd. Een tijdelijke arbeidsovereenkomst die een voortzetting is van een vaste arbeidsovereenkomst moet volgens art. 7:667 lid 4 BW namelijk worden opgezegd, tenzij het vaste contract is geëindigd door rechtsgeldige opzegging of door ontbinding door de rechter. Volgens de werknemer was zijn vaste contract met wederzijds goedvinden geëindigd, en bovendien ziet "rechtsgeldige opzegging" alleen op een opzegging door de werkgever. De kantonrechter en het hof wezen de vordering af: ook een opzegging door de werknemer is een rechtsgeldige opzegging, en het vertrek van de werknemer moest als zo'n opzegging worden gezien.