Shell: herplaatsingsplicht is geen resultaatsverplichting

Kern: Met de woorden "niet mogelijk is of niet in de rede ligt" in art. 7:669 lid 1 BW heeft de wetgever geen resultaatsverplichting tot herplaatsing in het leven geroepen, het gaat om wat in de gegeven omstandigheden in redelijkheid van de werkgever kan worden gevergd, waarbij de werkgever een zekere beoordelingsruimte heeft.

De zaak

De werknemer werkte sinds 1975 binnen het Shell-concern, vanaf 1993 als expat voor verschillende concernvennootschappen over de hele wereld. Volgens de regels voor expats zoekt een werknemer vóór het einde van zijn uitzending via het interne systeem "Managed Open Resourcing" (MOR) zelf een nieuwe functie binnen het concern. Toen zijn werkvergunning in Gabon niet zou worden verlengd, ging de werknemer vanaf februari 2015 via MOR op zoek, met ondersteuning van een Global Skillpool Manager. Hij solliciteerde in vier rondes tevergeefs op vijftien functies. Na terugkeer in Nederland trad hij in dienst van Shell International Exploration and Production (SIEP). SIEP bood hem tweemaal een functie als Maritime Assurance Assessor in Rotterdam aan. Hij wees die beide keren af. Toen hij in januari 2016 de functie alsnog onder protest wilde aanvaarden, was zij al vervuld.

SIEP verzocht ontbinding op de h-grond (art. 7:669 lid 3 sub h BW). De kantonrechter ontbond met toekenning van de transitievergoeding van bijna € 112.000. Het hof bekrachtigde en verwierp het betoog van de werknemer dat Shell wereldwijd alle vacatures en tijdelijk bezette functies had moeten betrekken en hem daarbij voorrang had moeten geven. De werknemer vorderde een vergoeding van ruim € 625.000 op grond van de overtolligheidsregeling.